jueves, 12 de julio de 2012

Harmonías




Quen vive en harmonía non teme a soedade.
Doménico Cieri Estrada





A harmonía total deste mundo está formada por uhna natural aglomeración de discordancias.
Séneca



Estamos neste mundo para convivir en harmonía. Os que o saben non loitan entre si.
Buda

O universo é unha harmonía de contrarios.
Pitágoras




Debemos estar en harmonía coa forza e non en oposición a ela.
Bruce Lee




Quero que todo sea belo, en harmonía coa Natureza.

Ricardo Flores Magón




A harmonía das cores debe fundarse unicamente no principio do contacto adecuado coa alma humana, é decir, no que chamaremos o principio da necesidade interior.
Wasily Kandinsky




martes, 10 de julio de 2012

Mirando


Era unha tarde a comenzos de xuño. Ían os tres amigos subindo a costa do Agro de Lalín de Arriba, cargados cos bártulos: a cámara, o trípode, as mochilas cos bocadillos e os refrescos e unha sombrilla de praia para espetar no chan e poder merendar á sombra durante o descanso. Andaban enredados na tarefa de realizar unha curtametraxe para un traballo de E. Plástica que debían entregar en poucos días.
-Veña, démonos présa. A ver se aproveitamos para gravar mentres hai boa luz.
De repente…
-Eh, mirade! Mirade que nubes... Espectaculares!
-Son… son raras, dirás.
-Fixádevos na luz, como mola!
-Voulles sacar fotos. Cando llas ensine a miña nai, vanlle gustar.
Para que logo digamos que os adolescentes non teñen sensibilidade. Ocorre que eles van polo “seu” camiño e ao “seu” ritmo. Nós andamos o noso. Unhas veces, camiñamos en paralelo, á súa beira. Outras, deberíamos intentar distanciarnos un pouco para evitar presionalos... E mentres nos apartamos, deixamos que se disipen os medos, os nosos medos; pois eles, nos saben de medos. E nós, para que os queremos?





As imaxes, aportación de Diego.
A música, unha proposta de Andy. Estou segura de que ela tamén se pararía a observar a luz que traspasaba aquelas “nubes raras” e gozaría do momento.

sábado, 30 de junio de 2012

Rosas




rosas que falan...




rosas que miman...




La rosa

La rosa,
la inmarcesible rosa que no canto,
la que es peso y fragancia,
la del negro jardín de la alta noche,
la de cualquier jardín y cualquier tarde,
la rosa que resurge de la tenue
ceniza por el arte de la alquimia,
la rosa de los persas y de Ariosto,
la que siempre está sola,
la que siempre es la rosa de las rosas,
la joven flor platónica,
la ardiente y ciega rosa que no canto,
la rosa inalcanzable.



Jorge Luis Borges




La rosa - Recita Falabarato   

lunes, 18 de junio de 2012

A beleza




Una cara hermosa es promesa de felicidad, ausencia de dolor o de su recuerdo. Como escapada de todos los obstáculos.
Hasta la fecha se han identificado unos 10.000 trastornos genéticos. Casi todos se reflejan en la cara.
La belleza, aunque apenas seamos conscientes de ello, es principalmente la ausencia de error.